Als ik de lift uitstap, staat daar een goedlachse, 33-jarige man op mij te wachten voor een interview. Het is een hele eer dat ik onze gast een rondleiding door de school mag geven.Toen hij in 2010 zijn havo-examen deed, waren er namelijk maar zes andere klasgenoten die samen met hem zwoegden voor dat gewilde diploma. Het is dan ook niet heel verbazingwekkend dat de school destijds een slagingspercentage van 100% had! Talal behoorde tot onze allereerste lichting. Inmiddels is hij alweer zestien jaar weg van het Wolfert Lyceum, en wij zijn natuurlijk ontzettend benieuwd: hoe gaat het nu met Talal El Hachioui?
Zestien jaar in een kort interview proppen is natuurlijk een onmogelijke taak, maar Talal neemt mij enthousiast mee terug naar het begin: zijn studie Small Business and Retail Management aan de Hogeschool Rotterdam. Daar ontdekte hij al snel zijn talent voor marketing en zijn passie voor personal training. In het derde jaar van zijn studie legde hij de fundering voor zijn latere succes en richtte hij zijn bedrijf Strongwoman op. Als ik hem vraag naar het waarom achter dit concept, vertelt hij dat zijn moeder en zus zijn grootste inspiratiebronnen waren. Uit gesprekken met hen merkte hij dat vrouwen in de sportschool vaak tegen specifieke barrières aanlopen bij het bepalen en behalen van hun trainingsdoelen. Talal besloot daar écht aandacht aan te geven. Hij volgde zijn studie en daarnaast groeide Strongwoman al snel uit tot een groot succes.
Toch is het leven niet alleen maar een stijgende lijn. Op 27-jarige leeftijd kreeg Talal te maken met persoonlijke tegenslagen. Hij nam de dappere stap om tijd vrij te maken en aan zichzelf te werken. “Ik hield niet genoeg van mezelf om echt goed voor mezelf te zorgen, want dat leer je niet op school maar door erover te praten. Ik had een systeemupdate nodig.” Tijdens ons gesprek straalt hij inmiddels enorme rust, enthousiasme en levenservaring uit. Het is ontzettend mooi om te zien wat hij, juist door die pieken en dalen, allemaal heeft bereikt.
Dan terug naar 2005. Hij geeft lachend toe dat de keuze voor het Wolfert Lyceum misschien wel door zijn moeder is gemaakt, want het was lekker dichtbij huis. Dat eerste jaar telde maar 22 brugklasleerlingen, iets wat we ons tegenwoordig niet meer kunnen voorstellen; dat zou een heel slecht jaar voor ons betekenen. Als ik hem vraag wat zijn beste herinnering is aan het Wolfert, noemt hij gelijk de tafeltennistafel. We moeten er beiden om lachen, maar ik denk dat de tafeltennistafel ook wel staat voor het plezier en het feit dat hij het gevoel had dat hij de school voor zichzelf had. “Als ik eraan terugdenk, hadden we het heel relaxt: de school voor onszelf, ik heb daar goede herinneringen aan.”
Er zijn niet veel collega’s meer die dat allereerste jaar hebben lesgegeven hier op het Wolfert Lyceum, maar Talal komt wel snel op onze zeer gewaardeerde en doorgewinterde collega Freek van Leeuwen. “Ik kon soms vervelend zijn, maar hij werd niet boos. Hoogstens geïrriteerd, en dat waardeerde ik heel erg aan hem.” Als we langs zijn kantoor lopen, hebben ze een fijn gesprek en zie ik dat na 16 jaar nog steeds geldt: eens een leerling bij het Wolfert, altijd een leerling bij het Wolfert.
Als we het hebben over zijn examenjaar geeft Talal aan dat hij het spannend vond, al stond hij er met zijn schoolexamens al heel goed voor. De examenleerling van nu geeft hij mee: “Wees geduldig en je weet hoogstwaarschijnlijk nog niet echt wat je in de toekomst gaat doen, maar volg daarin je hart. Wees niet te streng voor jezelf als je nog niet de ‘juiste’ keuze hebt gemaakt.” Een waardevol advies waar ik mij bij kan aansluiten.
Vandaag de dag maakt Talal zijn hernieuwde ambities waar met zijn succesvolle bedrijf Tal&coaching. Met de ervaring van zijn eerdere ondernemingen op zak combineert hij nu zijn scherpe ondernemersgeest met zijn passie voor menselijk contact. Dat dat een gouden combinatie is, merkte ik tijdens ons gesprek meteen; zijn openheid zorgt ervoor dat je je direct op je gemak voelt. Een onmisbare eigenschap voor een personal trainer, als je het mij vraagt. Het was een eer om deze oud-leerling uit onze allereerste lichting weer te mogen verwelkomen op school en we zijn ervan overtuigd dat we nog veel van hem zullen horen.
