“Weet u nog wel wie ik ben, mevrouw?”, klinkt het aan de andere kant van de telefoon. Met ieder jaar meerdere klassen en talloze oud-leerlingen zou je denken dat namen wel eens vervagen, maar dat gebeurt zelden. En deze oud-leerling herkende ik meteen. Tijdens de corona periode was hij namelijk steevast aanwezig bij mijn online daltonuren, vaak met een frikandelbroodje in beeld. Onlangs werd ik door hem gebeld in verband met de verkoop van mijn huis. Inmiddels werkt hij bij Van Herk Makelaars en attendeerde hij mij erop dat ik iets vergeten was in te vullen in het online portaal. Het voelde bijna alsof ik zelf weer even leerling was. Het gesprek ging al snel niet meer over mij, maar over hem: hoe gaat het nu met Xander Stoel?
Ik nodigde hem uit voor een interview en ontving hem in de personeelskamer. Xander verscheen keurig in pak, een contrast met mijn dagelijkse school-outfit. Hij vertelde dat hij in 2022 na 4 havo het Wolfert Lyceum verliet en overstapte naar het mbo. Daar volgde hij de opleiding E-commerce manager, die hij met mooie cijfers afrondde. Toch merkte hij dat deze richting niet goed bij hem paste. Hij twijfelde tussen rechten en vastgoed en raakte geïnspireerd door series als Suits en Owning Manhattan. Toen hij een vacature zag bij Van Herk Makelaars, besloot hij te solliciteren. Hij begon met administratieve werkzaamheden, maar kreeg al snel meer verantwoordelijkheden: bezichtigingen doen, meegaan naar de notaris, eind inspecties uitvoeren en inmiddels zelfs een auto van de zaak. “Nu volg ik de opleiding tot NVM-makelaar, omdat ik dit werk echt leuk vind,” vertelt hij. Zijn doorzettingsvermogen en lef zijn bewonderenswaardig.
We dwalen wat af van de vragen die ik eigenlijk wilde stellen, maar ik vind het heel interessant waar het gesprek heen gaat. “Je bent 19 en je fungeert als makelaar in opleiding, is dat soms weleens moeilijk?”, vraag ik hem. Hierop geeft hij aan dat mensen snel vooroordelen hebben over zijn leeftijd of omdat hij er nog jong uit ziet. Hij geeft aan dat zodra hij met mensen in gesprek gaat en hen van gedegen advies voorziet dat die vooroordelen snel verdwijnen en er vertrouwen ontstaat. Dat vind ik mooi om te horen en ik snap zijn verhaal wel, we zijn allemaal jong geweest.
Wanneer ik Xander vraag naar zijn tijd op het Wolfert Lyceum, vertelt hij: “Ik weet eigenlijk niet meer precies waarom ik voor deze school heb gekozen, maar ik doe veel op gevoel, dus waarschijnlijk speelde dat toen een rol.” Over het daltononderwijs is hij duidelijk: plannen en overzicht houden past goed bij hem. “Ik werkte met lijstjes en vinkte mijn taken af.” Dat deed ik toen al en dat doe ik nu nog steeds.” Mooi om te zien dat deze vaardigheden hem ook in zijn verdere loopbaan helpen. Xander spreekt met waardering over docent Rutger Sliep en herinnert zich de rustige en prettige sfeer in diens lessen. “Ik voelde geen druk, en juist daardoor ging ik gemotiveerd aan het werk,” vertelt hij. Ook de Ardennenreis is hem bijgebleven als een bijzondere ervaring. Daarnaast herinnert hij zich dat hij graag het gesprek aanging met klasgenoten, soms zelfs op de gang. Waar dat vroeger weleens als afleiding werd gezien, blijkt het nu een waardevolle eigenschap te zijn: zijn sociale vaardigheden hebben hem geholpen in zijn huidige beroep.
Verder vraag ik hem naar een advies die hij zou willen geven aan de leerling van nu die nu wellicht het moeilijk heeft. Xander geeft zelf namelijk aan dat hij toentertijd te kampen had met motivatieproblemen en dat wat hier op school werd aangeboden niet bij hem paste. “Probeer vooral voor jezelf te bepalen waar je de focus legt, wat is belangrijk voor jou? De rest komt later wel.” En hij vertelt ook dat als je ergens interesse in hebt, dat je daar je energie uit moet halen.
Hoe zit dat dan met de toekomst? Als je op je 19e al makelaar in opleiding bent en een eigen auto van de zaak hebt, wat zijn dan nog de ambities? Xander wil eerst zijn opleiding afronden en mogelijk doorgroeien tot register makelaar. Op termijn ziet hij zichzelf misschien zelfs als vestigingsleider. Leiderschap past bij hem, zegt hij, en daar haalt hij plezier uit. Na dit gesprek overheerst vooral trots: trots op wat een oud-leerling heeft bereikt en hoe zijn eigen weg hem heeft gebracht waar hij nu staat. Het verhaal van Xander laat zien dat er niet één vaste route naar succes is. Zoals het gezegde luidt: alle wegen leiden naar Rome. Wie weet komt u Xander ooit tegen bij de verkoop of aankoop van een huis. Dan weet u: u bent in goede handen.
Door: Gabryelle Hartman
