Op het afgesproken tijdstip komt Diego stipt binnen. Hij gaat zitten, kijkt naar de vragenlijst en reageert meteen op één vraag: “Hoe was je middelbare schooltijd?” “Absoluut niet leuk,” zegt de 37-jarige zonder aarzelen. Thuis lagen zijn ouders in scheiding en hij moest verhuizen naar een ander dorp. Hij deed havo/vwo, maar spijbelde veel. De thuissituatie drukte zwaar op hem en school voelde als bijzaak. Hij wilde geld verdienen, omdat hij zag dat zijn ouders het financieel moeilijk hadden. Meestal zei hij thuis of op school alleen even gedag, om vervolgens via de achterdeur te verdwijnen. Eerst ging hij langs bij zijn opa en oma, daarna werkte hij als gastheer bij een kapper: haren vegen, koffie en thee aanbieden, klanten ontvangen. Twee jaar lang kwam hij hiermee op het havo/vwo weg dankzij een goede band met zijn docenten en zijn beleefdheid. Maar toen stapte hij over naar 3 mavo en kreeg een toffe mentor die tegen hem zei: “Ik vind het fijn dat je er bent,” in plaats van “Waar was je?” Dat raakte hem. Hij leerde dankzij goede leerstrategieën alsnog efficiënt te werken.

Na de mavo nam hij een tussenjaar. Hij toerde als drummer met een band. Aangespoord door zijn opa (docent wiskunde) en zijn oom (docent Nederlands) ging hij werken als activiteitenbegeleider op een school voor kwetsbare leerlingen in het cluster 4-onderwijs. Maar hij kreeg de baan op voorwaarde dat hij de opleiding tot onderwijsassistent volgde. Binnen twee jaar haalde hij zijn diploma. Daarna besloot hij een echte lesbevoegdheid te halen en koos op de Hogeschool Rotterdam voor aardrijkskunde. Waarom dat vak? “Geschiedenis en aardrijkskunde vond ik altijd al interessant, maar in aardrijkskunde kwamen mijn passies voor rijk/arm-verhoudingen, burgerschap, cultuur en reizen samen. Het maakt je bewust van de wereld om je heen.” Naast zijn studie bleef hij actief als muzikant. Toen de bassist van een andere band uitviel, sprong hij in – hij kende tenslotte de akkoorden. Het was een geweldige ervaring en hij mocht blijven. Tegelijkertijd werkte hij als teamleider sales voor een goed doel, waar hij twintig collega’s moest aansturen die donateurs moesten werven. Van donderdag tot zondag had hij optredens.

Tegenwoordig is Diego docent en afdelingscoördinator van klas 2 en 3 vwo. Daarnaast vervulde hij talloze rollen op school: mentor (brugklas en klas 3), lid van de daltonontwikkelgroep, schoolcoördinator opleiding & begeleiding en deelnemer aan diverse werkgroepen. In zijn vrije tijd is hij ondernemer en ontwikkelt hij software voor scholen. Ook wil hij een betrokken vader zijn voor zijn dochters van 4 en 7 jaar. “Ik wil thuis écht aanwezig zijn: liedjes zingen, dansen, keyboard leren spelen, spelletjes doen, bakken, leuke uitjes.” Zelf speelt hij momenteel minder muziek, maar dat accepteert hij als gevolg van keuzes die hij maakt.

Diego zet zich ook veel in voor Ghana. Zijn liefde voor het land ontstond in 2012, tijdens een verplichte studiereis. Vanaf het moment dat hij het vliegtuig uitstapte, voelde hij: “Ik ben thuis.” Hij raakte bevriend met Cyprus, de reisleider die ook de reizen voor de leerlingen organiseert. Samen maakten ze muziek; Cyrus was getuige op Diego’s bruiloft, en Diego bezoekt hem elk jaar op Sardinië. Sinds Diego op het Wolfert Lyceum werkt – waar hij begon als stagiair- organiseert hij samen met collega Freek Groeneweg de reizen naar Ghana. Hij vertelt enthousiast over sponsoring en de Ghana kerstmarkt op school. Ook spreekt hij vol passie over de projecten in Ghana, gericht op zelfvoorzienendheid: Livestock for School (kippen en eieren, waarvan de opbrengst naar schoolmiddelen en uniformen gaat zodat de leerlingen naar school kunnen blijven gaan) en een huis voor tienermoeders, waar zij vakken leren van ambachtslieden (kapsters, bakkers, kleermakers, sieradenmakers) en een startkapitaal krijgen om een eigen bedrijf te beginnen.

Waarom werk je graag op het Wolfert Lyceum? “Ik krijg hier de vrijheid om mezelf te ontwikkelen, zoals bij de Ghanareis. Verder heb ik fijne, gezellige collega’s en vind ik de leerlingpopulatie echt geweldig.” Hoe blijft je in balans? “Ik krijg energie van wat ik doe en van de mensen om me heen. Daarnaast fitness ik tegenwoordig — ook omdat ik longcovid heb opgelopen. Door efficiënt en slim te werken, houd ik altijd tijd over.” Wie zijn je voorbeelden? Hij noemt er veel: zijn mentor uit klas 3 (dhr. Keizer), zijn begeleider op de hogeschool (Hanneke Maasland), zijn opa en oom. Als inspirator noemt hij het boek van Michael Pilarczyk ‘Master Your Mindset Leef Je Mooiste Leven’, persoonlijke ontwikkeling en het doorbreken van denkpatronen en het waarmaken van je dromen.

Wat had je graag willen doen als je geen docent geworden was? Ondernemer, ontwikkelen van software, wat ik nu doe. Of iets in vastgoed & hypotheken. Advies aan zijn jongere zelf? “Poeh… ik was een meester in het omzeilen van regels: spieken, afkijken, absentiebriefjes vervalsen. Maar ik zou tegen mezelf zeggen: het is niet erg om hulp te vragen. Vlucht niet steeds. Aan de andere kant: ik had de route van HAVO/VWO – MAVO – MBO- HBO met daarbij de werkervaringen ook niet willen missen. Ik leef volgens de quote: ‘Je bent langer dood dan je leeft, leef je mooiste leven.’”

Diego bewijst dat je met aandacht, enthousiasme en betrokkenheid het verschil kunt maken – thuis, op school en in de wereld.

Door: Jackie van der Gaag