De laatste tijd kom ik mijn volgende gast opvallend vaak tegen. Niet heel gek, want ze woont bij mij om de hoek. Ik zag het als een mooie aanleiding om haar uit te nodigen voor een interview, want ik was erg benieuwd hoe het nu met haar gaat. Een aantal jaar geleden was zij mijn juniormentor; een samenwerking waar ik nog steeds met een grote glimlach op terugkijk. Inmiddels is ze 20 jaar en geniet ze met haar vwo-diploma op zak volop van het leven. Afspreken met vriendinnen, een bijbaan in de horeca, een bioscoopabonnement én een uitdagende studie: zomaar wat ingrediënten die haar studentenleven compleet maken. Hoe gaat het nu met Elody Lindsen?
In 2023 behaalde Elody haar diploma op het Wolfert Lyceum, waarna ze koos voor de academische pabo in Leiden. Na haar afstuderen heeft ze twee bachelordiploma’s op zak: Pabo en pedagogische wetenschappen. Inmiddels staat haar laatste studiejaar voor de deur en heeft ze al flink wat stage-ervaring opgedaan. Dit jaar begint ze in groep 5 van de Prinses Máximaschool, een uitdaging waar ze ontzettend veel zin in heeft. Dat oud-leerlingen zelf voor het onderwijs kiezen, blijft bijzonder. Op mijn vraag hoe ze het vindt om voor de klas te staan, antwoordt ze lachend: “Alle clichés die je leerkrachten vroeger hoorde roepen, neem je nu zelf over. Ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik zeg: ‘Oké, ik wacht wel totdat jullie stil zijn.’ Als leerling zuchtte ik daardoor, maar nu doe ik er net zo hard aan mee!”
We spreken ook over de uitdagingen van het vak. Waar ze als leerling erg ijverig was en liever op de achtergrond bleef, staat ze als docent ineens in het middelpunt. Elody vertelt hoe haar werk in de horeca en haar ervaring voor de klas haar hebben geholpen om sociaal op te bloeien. En hoewel kinderen soms best brutaal kunnen zijn, maakt de waardering alles goed: “Het is geweldig als leerlingen naar je toe komen om verhalen te delen, zelfs als je ze geen les meer geeft.”
Uiteraard blikken we terug op haar eigen tijd op het Wolfert. Ze noemt Eva de Vos als een docent die er voor haar echt uitblonk: “Haar mythologische verhalen waren fantastisch om naar te luisteren; ze kon daar met zoveel passie over vertellen. Daarnaast zat ik in een hele fijne klas.” Hoewel Elody op haar eerste dag niemand kende, sloot ze meteen op dag één haar eerste vriendschap. Vanaf het tweede jaar ontstond haar huidige vriendengroep. Ik vind het altijd leuk om te horen als oud-leerlingen nog steeds bevriend zijn met de vrienden die ze hier op school hebben gemaakt. Haar keuze voor het Wolfert Lyceum was snel gemaakt: “Mijn zus zat hier al, ik kwam van een daltonbasisschool en de school lag dichtbij.” De daltonpijlers wierpen hun vruchten af: het werken met weektaken en het leren plannen gebruikt ze nu nog dagelijks.
Ook op haar rol als junior mentor kijkt ze warm terug: “Ik wilde graag iets extra’s doen en wist al dat ik het onderwijs in wilde. Dit was de perfecte manier om te proeven aan het vak.” En dat deed ze met volle overtuiging. Ik zie onszelf nog zo op de klassen act tijdens het kamp dansen op het nummer Frans Duits. Een ander hoogtepunt was de Romereis. Nadat deze in het vijfde jaar door corona werd afgeblazen, kon de reis gelukkig in het zesde jaar alsnog doorgaan. Een ervaring die een diepe indruk achterliet.
We sluiten het interview af met een blik op de toekomst. Na haar studie wil Elody er graag even tussenuit. Een reis naar Azië of Australië staat hoog op haar verlanglijstje. Elody was een ontzettend fijne leerling en ik weet zeker dat het onderwijs straks een geweldige docent rijker is. Ik gun haar al het geluk van de wereld. Zowel tijdens haar reizen als in alles wat de toekomst haar brengt!
Door: Gabryelle Hartman
