Het is bijna lunchtijd en Kenneth komt met een zak chips aangelopen, hij begon zijn werkdag al om 8.15 uur. Eet je dit altijd als lunch? Nee, ik eet eigenlijk heel gezond, merkt hij op… Meestal begint hij zijn dag met yoghurt en muesli of een smoothie en verder volgens de Schijf van Vijf. De laatste jaren eet hij steeds minder vlees vanwege het milieu en zijn gezondheid. Hij zit volop in de examenperiode en de voorbereiding van toetsen en merkt ineens op dat het er bijna op zit… Hij moet alleen de toets maken voor 4 vwo. Even alles loslaten, een goede reden om als lunch chips te eten.
Hoe kom je naar school?
Meestal pak ik de fiets, soms pak ik de Harley-Davidson, maar die maakt een beetje te veel herrie (zeggen leerlingen). Nu komt Kenneth naar school op een Yamaha naked bike.
Hoe ben je hier gestart?
Kenneth heeft een heel leven achter de rug voordat hij in het onderwijs begon. Hij werkte twintig jaar in het bedrijfsleven in internationale marketing, werkuren van 60 tot 70 uur waren de standaard, soms zelfs meer. Hierover later meer…
Wie is Kenneth, onze docent economie?
Ik groeide op in Zierikzee en woonde er tot ik 18 jaar oud was. Ik bezocht daar de basisschool en ging vervolgens naar de havo in Goes. Met zo min mogelijk moeite toch zesjes halen voor mijn examen. Met een 5 voor economie en een 5 voor bedrijfseconomie. Ik was vooral sociaal en gezellig bezig, lekker kletsen. Ik skateboardde heel graag. In de brugklas werd ik gesponsord door importeur RSI en hield ik skateboard demonstraties en deed mee aan skatewedstrijden door Zuidwest-Nederland. Ik bouwde met vrienden eigen ramps om te springen. Hij hield er wat wiebelige enkels aan over, zoals hij zegt, en in zijn scheenbenen zitten redelijk veel gaten. Nooit heeft hij wat gebroken, maar een aantal keren liep het minder goed af in de halfpipe; hij is verschillende keren knock-out gegaan. Hij droeg altijd beschermers en een helm. Nu krijgt hij van zijn fysio flink ‘op z’n klote’ als hij eens wat geks gedaan heeft. Proberen te bewegen als een twintiger met het lijf van een vijftiger. Dat is vragen om problemen…
Na de havo en een beroepskeuzetest rolde de keuze commerciële economie eruit en hij besloot het mbo-opleiding commerciële economie in Goes te doen. Hij wilde een makkelijke en langere route voor zichzelf en hij ging direct op kamers, dat was op 18-jarige leeftijd. Na twee jaar ging hij verder op het hbo en rondde de studie commerciële economie goed af.
Ik ben toen gaan werken: verkoop van olie bij BP Nederland, in de farmaceutische industrie (het gebruikelijke traject: verkoop binnen- en buitendienst, senior sales rep en coach, salesmanager, marketingfuncties voor de Benelux, vervolgens Europees en later wereldwijd). Na twintig jaar bezig te zijn, vroeg hij zich af: ‘Moet ik dit de rest van mijn leven doen?’ Een scheiding, werk in het buitenland en de zorg voor twee kinderen (twee jongens van nu 12 en 15 jaar) dwongen hem tot het maken van een andere keuze, iets wat hij wel leuk vond en hem gelukkig maakte.
Hij moest nadenken over wat hem gelukkig maakt. Zaken als jeugdcoach voetbal en basketbal, geven van trainingen en workshops gaven de doorslag. Hij wilde een betere combinatie werk/privé en een baan waar hij heen kon fietsen. Hij besloot te gaan voor de lerarenopleiding, maar dat hield in dat hij opnieuw een volledige hbo-opleiding moest gaan doen. Zo kwam het dat hij in 2017 terug naar de schoolbanken ging. Om dat te bekostigen ging hij deels als hovenier werken. In de weekenden pakte hij zijn oude beroep als horecaportier en kok weer op. De opleiding deed hij in deeltijd, één dag per week naar school. Zijn stageplekken waren het Wolfert College en het Wolfert Lyceum. In 2019 behaalde hij zijn diploma. De directeur van het Wolfert Lyceum belde of hij interesse had om te komen praten en diezelfde middag was het beklonken.
Inmiddels zit Kenneth in het tweede jaar van zijn master aan Fontys Hogeschool in Tilburg. Hiervoor gaat hij opnieuw één dag per week naar school. Hij is, na jaren werkzaam te zijn geweest in de onderbouw, nu aan het werk in de bovenbouw en geeft lessen aan de klassen 4 t/m 6 en is coach van een 4 vwo-klas. Hij is nu bezig met het onderzoek ‘Rekenvaardigheden versterken: wiskunde/economie’ en wil zich verder toeleggen op vakoverstijgend onderwijs.
Welke ambities heb je nog?
Ik ben in april beëdigd als raadslid in Zuidplas. Het is mijn ambitie om de bestuurscultuur binnen de gemeente te veranderen. Ook wil ik klaarstaan voor inwoners en ondernemers als ze hulp nodig hebben. Tja, dit is het eigenlijk wel. Ik heb verder alleen de ambitie om een nog betere docent te worden.
Als je advies zou moeten geven aan je jongere ik?
Poeh, ik klink als een opa… Doe je best en alle informatie is waardevol voor de rest van je leven. Ik had meer willen weten over biologie en aardrijkskunde, maar ik leer veel door te reizen.
Wat wil je leerlingen meegeven?
Ga eerst een half jaar werken of een half jaar reizen. Houd eventjes een pauze om stil te staan bij de belangrijke dingen in het leven. Geluk en welzijn zijn belangrijker dan ambitie en een hoog inkomen.
Is er iemand voor wie je bewondering hebt, een inspirator?
Jeetje, ik heb twee oud-docenten: Luc Smit, die economie op een cynische en humoristische wijze kon uitleggen, en Jules Perry, mijn huidige professor, die ingewikkelde berekeningen heel prettig kan uitleggen.
Wat doe je in je vrije tijd?
Lezen! Ja, daar heb ik weinig tijd voor, maar ik lees graag een boek op de e-reader. Het laatste boek dat ik las was van Mo Hayder, een thriller/horrorroman, maar ik houd van allerlei genres: economische boeken, romans en fictie. O en de Millennium-reeks, die kan ik je echt aanraden.
Verder sport ik veel; hij noemt fitness, hardlopen, kickboksen, zwemmen en fietsen. Ik reis ook heel graag, zojuist een mooie roadtrip door Noorwegen met de motor achter de rug, nu ga ik met de auto naar de Franse westkust en in de herfst ga ik met de motor naar de dwergstaatjes (Liechtenstein, Monaco en Andorra), crossen door het binnenland van Wales of een mooie tocht door Noord-Spanje en de Pyreneeën.
We praten nog even door. Zijn twee zoons zitten volop in de puberteit. “Tja, dan heb je zowel thuis als op school met pubers te maken…” zegt hij lachend. “Thuis is natuurlijk wel anders,” voegt hij eraan toe. Op school kan hij zich soms storen aan leerlingen die afwachtend, ongeïnteresseerd of wat lamlendig voor zich uit zitten.
“Jeetje, ga je mijn memoires schrijven?” merkt hij ineens op en ik besluit het interview te stoppen, al lijkt Kenneth zelf nog lang niet uitgepraat. Van skateparken tot sales en nu de klas: stilzitten heeft hij duidelijk nooit geleerd. En eerlijk is eerlijk, dat komt in het onderwijs eigenlijk ook wel goed uit.
Door: Jackie van der Gaag
