{"id":109641,"date":"2025-09-01T15:31:04","date_gmt":"2025-09-01T13:31:04","guid":{"rendered":"https:\/\/www.wolfert.nl\/lyceum\/?p=109641"},"modified":"2025-09-01T15:31:04","modified_gmt":"2025-09-01T13:31:04","slug":"kennismaken-met-7","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.wolfert.nl\/lyceum\/nieuws\/kennismaken-met-7\/","title":{"rendered":"Kennismaken met…"},"content":{"rendered":"

Vandaag spreek ik Lisette Crooijmans \u2013 op een bijzondere dag. Het is 7-7-2025, en haar zoon Brecht is vandaag precies zeven jaar geworden. Lisette straalt: \u201cHij trakteert vandaag op Oreo-spinnetjes, helemaal in het thema van de Kriebelbeestjesweek op school.\u201d Samen met haar man Marcel heeft Lisette twee zoontjes. Rein, de jongste, wordt in november vier. De namen Brecht en Rein klinken lekker ouderwets Hollands. \u201cWe wilden korte namen met \u00e9\u00e9n lettergreep. Een vriendin vond Brecht iets ridderlijks hebben: krachtig en nobel. Rein paste daar mooi bij. Toevallig hebben ze ook een link met de Nederlandse literatuur.\u201d<\/p>\n

Lisette groeide op als enig kind in Asten (Noord-Brabant), in een warm gezin. Alleen voelde ze zich nooit \u2013 naast haar woonde een tweeling van haar leeftijd. \u201cZij waren als stiefzusjes,\u201d vertelt ze. Haar jeugd speelde zich grotendeels buiten af: bomen klimmen, hutten bouwen, wild spelen. Ze brak twee keer haar arm en \u00e9\u00e9n keer haar been. Haar zoontjes zijn net zo: skelteren, bouwen en zelfs een eigen slakkenmuseum. \u201cGelukkig nog zonder gebroken ledematen\u201d, zegt ze erbij.<\/p>\n

Ze herinnert zich ook hoe zij en de buurmeisjes vaak in stilte lazen, met z\u2019n drie\u00ebn op de bank. \u201cPrachtige herinneringen.\u201d Op school was Lisette een brave, onopvallende leerling: altijd op tijd, nooit spijbelen, goede cijfers. En ze kletste graag met vriendinnen.<\/p>\n

Talen lagen haar altijd goed. In de bovenbouw groeide haar interesse voor literatuur en cultuur. Tijdens een skireis werd ze ziek, net als een begeleidende docent Nederlands. Ze raakten aan de praat over De donkere kamer van Damokles. \u201cHij zei toen: \u2018Jij zou ook Nederlands kunnen studeren.\u2019\u201d Dat moment plantte het zaadje. Ze dacht ook aan Engels, maar koos bewust voor het vak Nederlands. Niet toevallig: een nichtje had die studie ook gedaan.
\nWat zou ze haar jongere zelf adviseren? \u201cIk ben blij met de keuzes die ik heb gemaakt. Misschien zou ik als tiener wat bewuster genieten en niet alles als vanzelfsprekend nemen.\u201d<\/p>\n

Op haar achttiende ging Lisette Nederlands studeren aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Ze ging meteen op kamers. Ze kwam terecht in een gezellig, gemengd studentenhuis met zes huisgenoten. Haar studie stond op een laag pitje \u2013 ze ging vaak uit en werkte twee dagen per week, bij de bakker in Asten en bij Douglas in Nijmegen en Arnhem. Toch trok ze aan het eind van haar studie een eindsprint, met als doel: werken bij een uitgeverij. Helaas kwam ze daar niet tussen. Ze besloot haar eerstegraads bevoegdheid Nederlands te halen aan de universiteit in Leiden, \u201com iets achter de hand te hebben\u201d, \u00e9n om samen te wonen met haar grote liefde in Rotterdam. Tijdens haar stage bij Wolfert Dalton ontdekte ze hoe leuk lesgeven was. Ze ging er meteen voor. Eerst als invaller, en daarna echt. \u201cIk had toen pas door dat ik mijn roeping gevonden had \u2013 zo kan het dus ook.\u201d<\/p>\n

En stel dat ze een andere richting had gekozen? \u201cDan was het vast iets met gastronomie geworden. Zo\u2019n leuke wereld\u2026 alleen die werktijden,\u201d lacht ze. Lisette en haar man zijn dol op uit eten gaan \u2013 en dan echt goed. \u201cWe sparen ervoor en gaan dan helemaal los, dat noemen we \u2018brassen\u2019.\u201d Ze volgde allerlei wijncursussen en mag zichzelf inmiddels wijnkenner noemen.<\/p>\n

Lisette leidt een druk leven als fulltime docent, mentor, MR-secretaris, DMR-lid \u00e9n moeder. Gelukkig heeft ze \u00e9\u00e9n dag per week ouderschapsverlof. In haar vrije tijd geniet ze van uitjes met haar kinderen en vriendinnen, en van vakanties. Deze zomer gaat ze naar Zuid-Frankrijk. \u201cLekker veel buiten zijn, daar kijk ik echt naar uit.\u201d Ze reisde al veel en wil, als de kinderen ouder zijn, weer verder de wereld in.<\/p>\n

Boeken lezen doet ze nog steeds. \u201cNatuurlijk! Al heb ik net een stom boek uit\u2026 Ik kijk uit naar Liften naar de hemel.\u201d Boekentips haalt ze uit recensies en via collega\u2019s. \u201cIk lees alleen Nederlandse literatuur, want er is al zo weinig tijd om die bij te houden voor mijn vak.\u201d<\/p>\n

Diep van binnen zou ze het liefst n\u00f3g meer lesgeven. \u201cDat is echt het aller-, allerleukste om te doen \u2013 bezig zijn met mijn vak, in de klas.\u201d<\/p>\n

Ze bewondert vooral leerlingen voor wie school niet vanzelf gaat. \u201cSommigen hebben thuis grote zorgen of persoonlijke problemen, maar ze knokken toch voor hun diploma. Ze doen m\u00e9\u00e9r dan van hen gevraagd wordt op deze leeftijd. Daar heb ik diep respect voor.\u201d<\/p>\n

Inmiddels werkt Lisette al zestien jaar op het Wolfert Lyceum, met heel veel plezier. \u201cIk deel meer dan kennis met mijn leerlingen. Het is echt een mooi vak. Die speciale band die je opbouwt met sommige leerlingen is zo bijzonder. Ik werk hier al zo lang; de collega\u2019s voelen als een familie. Ik wil nog lang niet weg.\u201d<\/p>\n

door: Jackie van der Gaag<\/em><\/p>\n<\/div><\/section><\/div>\n