Met een microkrediet de Rotterdammers helpen

19 oktober 2018 sluiten de leerlingen van klas 2 hun projectweek af. Ze hebben met een microkrediet een bedrijfsplan gemaakt, hebben dat plan ook uitgevoerd en hebben daarmee geld verdiend voor twee goede doelen. My Breath, My Music is een stichting die muziekinstrumenten ontwikkelt voor mensen met een spierziekte of een andere een handicap.  Stichting De Pont zet zich in om sporten voor mensen met een lichamelijke of visuele handicap mogelijk te maken.
De leerlingen hebben heel hard gewerkt en zijn zeer creatief geweest om zoveel mogelijk te verdienen.

Vandaag zijn de bedragen overhandigd. My Breath , My Music is blij gemaakt met een bedrag van €820,85 en Stichting De Pont heeft € 1005,11 gekregen om nieuwe ballen aan te schaffen.
Wolfert Dalton is blij met de inzet van de leerlingen en kijkt terug op een hele goede projectweek.

Bericht uit Berlijn

Zaterdag 13 oktober moest iedereen die naar Berlijn ging om 8 uur aanwezig zijn. We gingen om half 9 de bus in voor de 10 uur durende reis naar Berlijn. In de bus was het heel gezellig en leuk. Onderweg naar Berlijn maakten we een stop bij de voormalige grensovergang. Toen we eenmaal bij het gastenhuis waren, hebben we gegeten en ging iedereen de plek waar we zaten verkennen.

 

Zondag werden we om 7 uur wakker gemaakt en gingen we naar Potsdam om het Holländisches Viertel te bezoeken. Later die dag gingen we naar Haus der Wannsee waar in de Tweede Wereldoorlog door de nazi’s besloten werd wat ze met de joden gingen doen. Vervolgens gingen we naar het concentratiekamp Sachsenhausen. Dit was een emotionele en leerzame ervaring.

 

Op maandag werden we extra vroeg wakker gemaakt zodat we rustig de Rijksdag en de oorlogsmonumenten in de stad konden bezoeken. In de stad moesten we ook een foto-opdracht doen waarbij we dingen moesten fotograferen, zoeken en opzoeken op het internet. Later die dag gingen we naar de Stasigevangenis Hohenschönhausen waar we een rondleiding kregen met een Nederlandse begeleider.

 

Op dinsdag bezochten we in de ochtend Checkpoint Charlie en daarna hadden we een keuzeprogramma. Voor dit keuzeprogramma kon je kiezen uit: kunst, de jodenvervolging of het olympisch stadion. Na het keuzeprogramma gingen we naar het Technikmuseum waar we dingen leerden over wetenschap, boten, treinen, vliegtuigen en nog veel meer. We kregen 2 uur de tijd om in het museum te kijken, maar 2 uur was eigenlijk te weinig omdat er heel veel te doen was. Die avond hadden we met iedereen een quiz, het was heel leerzaam, maar vooral ook heel grappig en leuk.

 

Op woensdag gingen we naar de East Side Gallery waar we kunst konden zien op de restanten van de Berlijnse muur. Er waren heel veel kunstwerken gemaakt en ze waren allemaal heel bijzonder. Ook gingen we naar de palen die ooit de Berlijnse Muur vormde. Hier zagen we ook de namen van mensen die waren omgekomen bij een vluchtpoging. In de middag kregen we de volledige vrijheid om souvenirs en andere dingen te kopen. In de avond gingen we met zijn allen gezellig in een restaurant in de stad eten.

 

Geschreven door: Bryce Epping 3mb

Wednesday’s Whoppers

Terwijl de thuisblijvers in het algemeen werkten van 9 to 5 (Dolly Parton), maakten onze leerlingen er nog een Hard Day’s Night (The Beatles) van. Voor een enkeling gold dan ook: Wake me up, before you go go (Wham). Daarna snel naar York voor een bezoek aan de Dungeons, die moeilijk te beschrijven zijn. Denk aan het zwarte van Paint it Black (The Rolling Stones), het opgeslotene van Jailhouse Rock (Elvis Presley) en het lugubere van Murder (The Selecter).

Vervolgens terug naar de bus: 2, 4, 6, 8, Motorway (Tom Robinson), maar van de snelweg zagen de leerlingen weinig, want voor hen telde maar één ding: I go to sleep (The Pretenders). Bijna ongemerkt bereikten we De Veerpont (Drs. P.). Er was geen tijd voor Sitting on the dock of the bay (Otis Redding), dus snel het schip op en varen maar, over de Borderline (Madonna), en proberen om zo lang mogelijk wakker te blijven als echte Heroes (David Bowie).

Groep 1 won de reisweekcompetitie, maar de winnende foto was een bijzonder originele, haast magische panoramafoto van groep 3: zie onderaan!

Hadrian’s Hits is a wonderful playlist on Spotify: listen here!

Tuesday’s Tunes

Voor velen was het een korte nacht dus een Breakfast in Bed (UB40) zou fijn zijn geweest. Helaas, om half acht stonden we allemaal klaar met ons dienblad voor Rats, kuch en bonen (Lou Bandy).

De Cold War Bunker stond in de ochtend op het programma. Daar hebben we geleerd dat – als De bom (Doe Maar) zou vallen- de dertig vrijwilligers die er gestationeerd zouden worden, eten uit blik zouden krijgen, altijd in een warm bed zouden moeten slapen en de wc niet door mochten trekken. Dat zou slechts één keer per dag gebeuren. De dreiging van de anderen Over de muur (Klein Orkest) was immers serieus. Als ze de bunker zouden verlaten, zouden ze ook nog eens Radioactive (Imagine Dragons) worden. Geen fijne gedachte.

Helmsley was een stuk rustgevender. Een klein, typisch Engels stadje met een vervallen Castle on the Hill (Ed Sheeran) en een winkeltje vol Candy (Iggy Pop). Achter het kasteel begint een Long and Winding Road (The Beatles) die uiteindelijk uitkomt bij een cisterciënzer klooster, Rievaulx Abbey; je zou het dus ook een Abbey Road kunnen noemen. Het vooruitzicht van nog een middellange wandeling was lastig, maar toen één van de docenten zei “Walk this Way” (Run DMC), kwam iedereen in actie. Het was een typische Walk on the Wild Side (Lou Reed), want onderweg moesten we zowel Wild Horses (The Rolling Stones) passeren als andere wilde dieren. We hoorden namelijk telkens Chirpy Chirpy Sheep Sheep (Middle of the Road). We hadden geen idee welke dieren het waren, maar ze klonken wild.

Ondanks dat de abdij adembenemend was, vroegen onze vermoeide leerlingen hoe we terug zouden gaan naar het hostel. “Busje komt zo” (Höllenboer), zei meneer Lewis. Even uitrusten, eten en vol enthousiasme begonnen ze aan de pubquiz. De leerlingen weten al veel, maar is er nog wel iets te leren.   Geef ze Five Years (David Bowie).

Listen to Hadrian’s Hits here!

Wat voor thee? Namasté!

Namasté!

Na eerst bijkomen van de 12 uur durende reis,en de cultuurshock die je meemaakt als je voor het eerst aan de andere kant van de wereld bent, begonnen we aan ons avontuur. Hoewel de eerste dag rustig begon met uitslapen en het marktje in de buurt verkennen stonden we op zondag na een korte metrorit in de drukste wijk waar we ooit geweest waren. Een paar kilometer straat gevuld met honderden mensen, duizenden op elkaar gebouwde huisjes en miljoenen verschillende geuren. Om maar niet te spreken van een wirwar van elektriciteitsdraden, kippen die live worden geslacht, bedelaars, ezels, koeien, motoren, auto’s en een groep van twintig Nederlandse scholieren. Oh ja, en ook nog een pan met hersenen, vriendelijke begroetingen, selfies met Indiërs, tempels, een moskee, de kapper op straat en vastgereden worden in een steegje door de vuilniswagen met geur. Deze wandeling sloten we af met bijkomen in de mcDonalds met aardappelburgers (want koeien zijn hier heilig).

Het mooiste dat we tot nu hebben gezien waren niet de tempels en monumenten die we hebben bezocht maar de vrolijke motivatie van de kinderen die wij les mogen geven in de armste wijken van Delhi. Na elke avond heerlijk (te) pittig te hebben gegeten is de hele groep kapot en laten het keten liggen om in hun bed in te kruipen (behalve één kamer die tot diep in de nacht het gezellig heeft).

We hebben nog een hele week met de kinderen en gaan in het weekend weer enkele monumenten bezoeken. We zijn benieuwd.

View this post on Instagram

Drie dagen later op de Indiareis.

A post shared by Wolfert.Dalton (@wolfert.dalton) on

Praag, Praag, Praag!

Bericht vanuit een zonnig Praag. Ondanks de korte nachtrust hebben we een mooie en indrukwekkende eerste dag achter de rug. We hebben genoten van de uitzichten en artiesten op de Karelsbrug. Ook de burcht was prachtig. We zijn pas twee dagen onderweg maar hebben al veel indrukwekkende en leuke momenten met elkaar beleefd. Op naar meer unieke belevenissen!

Monday’s Music

Het was een Misty Blue (Dorothe Moore) ochtend aan de muur van Hadrianus: de heuvels waren bedekt met een deken van mist, dus de weg naar York leek af en toe op een Road to Nowhere (Talking Heads).

 

Na een uur of twee kwamen we aan in Ghost Town (The Specials). York staat namelijk bekend als de world’s ghost capital. York Minster is het stralende centrum van deze stad, of moeten we zeggen dat York Minster als een Church of the Poison Mind (Culture Club) de (waan)ideeën van de inwoners en bezoekers voedt en onheil aantrekt? Op 1 februari 1829 stak Jonathan Martin het koor in brand en in 1984 riep iedereen “The Roof is on Fire” (The Bloodhound Gang) na een blikseminslag.

Tijd to Ride a White Swan (T. Rex): een pubmeal in het prachtige Old White Swan. We vroegen naar iets gezonds zoals Knolraap en lof, schorseneren en prei (Drs. P.) of een herfstgerecht zoals Zuurkool met vette jus (Sjef van Oekel). Dat hadden ze niet. “Ik heb hele grote bloemkolen” (André van Duin), zei de ober, maar dat leek ons te Hollands. Het werden burgers.

Aangezien York vol zit met geesten, spoken en andere al dan niet doorzichtige wezens, hebben we als ware Ghostbusters (Ray Parker Jr.) de duisterste plekken van de stad bezocht. De zwervers langs de rivier op de terugweg waren toch wel de ergste Scary Monsters (and Super Freaks) (David Bowie).

Spotify playlist Hadrian’s Hits: hier.

Bericht uit Berlijn

’s Ochtends een heerlijk ontbijt met vers fruit en warme broodjes, ‘s avonds een vers gekookte maaltijd, een strand op steenworp afstand, wat gepruts met de Duitse taal, een gezellige groep en interessante activiteiten, dat is kort gezegd de Berlijnreis.

Gisteren was een heftige, maar interessante dag die op veel mensen indruk heeft gemaakt; we bezochten Villa am Wannsee en concentratiekamp Sachsenhausen. Vandaag reisden we met het openbaar vervoer door de binnenstad waardoor we een goed beeld van Berlijn kregen. We hebben de Rijksdag, diverse monumenten en een voormalige Stasi gevangenis bekeken. Vooral de voormalige gevangenis was interessant door alles wat de gids er over vertelde. Nu wordt er een kampvuur gemaakt, gaat de muziek aan en worden de chipszakken geopend. Dat belooft weer een leuke avond 🙂

Sunday’s Soundtrack

Eindelijk was het dan zover: School’s out voor de schoolreis (Alice Cooper). We gingen op weg naar Engeland; de zee was glad, de lucht blauw en weinig kans op Rock the Boat (The Hues Corporation). De stemming was vanaf het allereerste begin al goed en de one-man-band op de boot bevestigde ons gevoel Everyone’s a winner, baby (Hot Chocolate). Na het gezamenlijke diner scheidden de wegen: sommigen zaten op het dek en anderen waren aan het kaarten. Sommigen deden dat zelfs All night long (Lionel Richie).

Een prachtige goudkleurige bus stond ons in de haven op te wachten. De dame op de Drivers Seat (Sniff ‘n’ the Tears) was moeilijk te verstaan, maar ze bracht ons wel naar een grote Tesco waar we inkopen deden voor onze lunch. Niemand was Lost in the Supermarket (The Clash) en met een volle Little Green Bag (George Baker) stonden we voor het middaguur midden in een Romeins fort aan de Muur van Hadrianus. Het fort was bijzonder, maar de muur was echt een Wonderwall (Oasis) en slechts in een paar jaar gebouwd. Die Romeinse soldaten moeten elke dag, zelfs elk uur wel hebben gedacht Another brick in the Wall (Pink Floyd)??

Drie mijl wandelen stonden ons te wachten dus Get up, stand up (Bob Marley) en (You Gotta Walk and) Don’t Look Back (Peter Tosh & Mick Jagger). Running up that hill (Kate Bush), adembenemende vergezichten en weer afdalen. Na de groepsfoto bij de Sycamore Tree, niet de Joshua Tree (U2) brak de zon door. Het was Walking on Sunshine ( Katrina and the Waves) met het hostel in het zicht. Het is avond. Star Man is waiting in the Sky (David Bowie).

Spotify playlist Hadrian’s Hits: hier.

Is dat een schaap?